Κομ(η)κά Ταξίδια

Τετάρτη 23 Σεπτεμβρίου 2020

Random Videos....by me

By The Count on 12:45 π.μ.

Λίμνη Δοϊράνη

Πάρκο Ελαφιών - Κοζάνη

Την Κυριακή αυτη την μαγική που εμπνέει μηχανόβιους και μη για βόλτες,προέκυψε μετά απο χρόνια και ζαμάνια μια πολύ όμορφη και μελωδική βόλτα στα όμορφα σοκάκια της Καβάλας,ρεμβάζοντας τα νερά της θάλασσας απο ψηλά και μέσα απο τα μάτια των παιδιών.Κι αυτό το λέω γιατί το προαύλιο ενος σχολείου έβλεπε μέχρι Σαμοθράκη.

Ξεκινήσαμε λοιπόν εκείνη την κυριακή μια παρέα 8 ατόμων με έκκινηση λίγο έξω απο την Θεσσαλονίκη.Οχτώ διαφορετικές μοτοσυκλέτες που πάντρευαν με επιτυχία το παλιό με το καινούργιο αλλά είχαν λίγο πολύ και σχεδόν όλοι κάτι κοινό.Εκτος απο την αγάπη για χιλιόμετρα,η μουσική ήταν ο δεύτερος λόγος.

Πρώτη στάση για ένα καφεδάκι και περαιτέρω γνωριμία σε ένα χωριό της Καβάλας, την Νικίσιανη.Μικρό με μια τυπική αλλά πολύ όμορφη μικρή πλατεία.Κάτσαμε και ηπιαμε τον καφέ μας.Φιλόξενος τόπος και πολύ ανοιχτοι.

Δεύτερη στάση στο λιοντάρι της Αμφίπολης.Ένα πολυ χαρακτηριστικό μνημείο με το πέρασμα του χρόνου να είναι εμφανές.Πήραμε μια ανάσα και ξεκίνησε η καθιερωμένη φωτογράφιση.Θύμιζε λίγο τους κινέζους τουρίστες που όλοι μαζι έβγαλαν τις κάμερες τους.Μια παρέα γυναικών ακριβώς δίπλα με τρελή διάθεση,ξεκίνησε τα πειράγματα με πολύ όμορφο τρόπο και τα γέλια δεν αργήσαν να έρθουν.Όμως ήρθε η ώρα της αναχώρησης.

Τρίτη στάση η πόλη της Καβάλας.Στην παλιά πόλη και δίπλα απο το μουσείο του Μεχμέτ Αλή αφήσαμε τις μηχανές και περπατήσαμε στο γραφικό πλακόστρωτο μέχρι το 7ο δημοτικό σχολείο.Η θέα απίστευτη.Το γαλάζιο της θάλασσας με την αμφιθεατρική όψη της πόλης θύμιζε νησί.Πόσο τυχερά τα παιδιά του σχολείου.Μέσα στην τάξη,στο θρανίο,στο μάθημα...με ένα βλέμμα βλέπεις τη θάλασσα και παίρνεις δύναμη.Βέβαια αυτό έχει και τα κακά του.Προστατευτικά κάγκελα γύρω απο το προαύλιο μιας και είμασταν στο χείλος του γκρεμού.

Αφήσαμε την παλιά πόλη και πήραμε τον δρόμο για το μεσημεριανό μας.Ανάμεσα στην παραλία του Μυρτόφυτου και στους Αμμόλοφους υπάρχει ένα ωραίο ταβερνάκι.Εκεί λοιπόν κάτσαμε να τσιμπήσουμε κάτι και να πάρουμε τον δρόμο της επιστροφής.Κάποιοι δε δίστασαν να βουτήξουν για μια ανάσα δροσιάς στη θάλασσα αφού ήταν σχεδόν πάνω στο κύμα το μαγαζί.Ιστορίες απο ταξίδια και γεγονότα που συνέβησαν στον καθένα δε σταμάτησαν να ακούγονται...μέχρι που ήρθε το φαγητό.Σιγή.Με ένα ποτήρι τσίπουρο,χαλάρωσε ακόμα περισσότερο η ατμόσφαιρα και εκεί συνειδητοποίησα οτι είχα να κάνω με μουσικούς.Όμορφη κουβέντα αν και δεν τους είχα ξανα δει ποτέ μου...

Αφού οργανώσαμε την πορεία της επιστροφής,χαιρετιστήκαμε και εύχομαι άλλη μια τέτοια βόλτα!!!

Λίμνη Αρτζάνη

By The Count on 9:07 π.μ.

Λίμνη Βαφειοχωρίου - Λίμνη Αρτζάνη

Μετά από ώριμη σκέψη και επιθυμία για μια κοντινή απόδραση,προέκυψε η λίμνη Βαφειοχωρίου ή λίμνη Αρτζαν.
Έτσι λοιπόν πήρα αγκαζε ένα CBF 125 και με προορισμό μια λίμνη στην περιοχή του Κιλκίς,ξεκινήσαμε χωρίς να ξέρουμε τι ακριβώς θα συναντήσουμε εκεί.Το διαδίκτυο μας έδωσε μια πρώτη γεύση για την τρίτη λίμνη στην περιοχή!Μετά τη Δοϊράνη και την Πικρολίμνη,η λίμνη Αρτζαν είναι προορισμός για φυσιολάτρες σε κοντινή απόσταση από τη Θεσσαλονίκη.

Θεωρείται σπίτι του αργυροπελεκανου και σταθμός για τα μεταναστευτικά πουλιά.Το βάθος της δε ξεπερνά τα 6 μέτρα.Η κατασκευή της έγινε το 2000 με σκοπό την άρδευση των γύρω χωραφιών.

Δώσαμε ραντεβού σε ένα βενζινάδικο στην εθνική οδό.Γεμισαμε, ελέγξαμε και ξεκινήσαμε....
Χωρίς κίνηση και με σχετική άνεση φτάσαμε στην έξοδο για την λίμνη.Βατος χωματόδρομος που μας επέτρεψε να περάσουμε και να φτάσουμε στην Αρτζαν.τα πρώτα 5 χλμ ήταν πολύ καλα.Αλλα δεν υπολογίσαμε τις βροχοπτώσεις που είχε τις προηγούμενες μέρες με αποτέλεσμα... λάσπη παντού.
Τα 220 κιλά βουλιαζαν προσπαθώντας να περάσω μέσα από το λασπωμένο χωματόδρομο και στην προσπάθεια να περάσω πολλές φορές γλιστρούσε η μηχανή πάνω στη λάσπη και τη γλίτσα,έχανα τον έλεγχο... χωρίς πτώση ευτυχώς! Βέβαια τα λάστιχα που φορώ είναι τα πιο ακατάλληλα στην περίπτωση αυτή αλλά το προσπάθησα...
Το CBF από την άλλη περνούσε με πολύ μεγάλη άνεση μιας και το βάρος του ήταν μείον 100 κιλά περίπου.

Εντέλει φτάσαμε στη λίμνη και κάτσαμε να απολαύσουμε το μέρος.Παντου πάπιες σε όλο το μήκος της λίμνης και τα σύννεφα καθρεφτιζωνταν στα ήρεμα νερά της.
Ένας "πλανόδιος" ψαράς στην άκρη της λίμνης προσπαθούσε μάταια με μια πετονιά και ένα ραδιοφωνακι.Εφυγε μετά από 10 λεπτά....
Καθησαμε στην άκρη της λίμνης αρχίσαμε κουβέντα περί ανέμων και υδάτων και δε καταλάβαμε πως πέρασε η ώρα.
Καβαλησαμε και ξεκινήσαμε για την επιστροφή...με ασφάλεια από άλλο χωματόδρομο χωρίς τόσο λάσπη...

Στον Μύλο των Ξωτικών

By The Count on 5:46 μ.μ.

Χριστουγεννα 2018

Αφορμή η μικρή μου αποφασίσαμε να επισκεφτούμε τα Τρίκαλα και το Μύλο των Ξωτικών.
Καλή προετοιμασία,καλο πακετάρισμα στα απαραίτητα για τη διαμονή μας εκει και ξεκινάμε.

Επιλέξαμε να μείνουμε μέσα στην πόλη των Τρικάλων για λόγους διευκόλυνσης.Έτσι λοιπόν μετά απο 2,5 ώρες οδήγησης με όχι και τόσο καλό καιρό και σύμμαχο μας την υγρασία και το ψιλόβροχο....φτάσαμε στα Τρίκαλα.Παρκάραμε και είπαμε να εξερευνήσουμε την πόλη που λέγεται οτι είναι πρώτη στην καινοτομία τη χώρα.
Δύσκολο το κέντρο με πολύ κίνηση και πολλά μαγαζιά.Κόσμος όχι πολύς αλλά η κακοκαιρία μας ακολουθεί.

Μετά απο αρκετό περπάτημα,κάτσαμε κάπου για φαγητό μιας και η ώρα του μεσημεριανού είχε ήδη περάσει.Ενώ η βροχή ήταν μόνιμα απο πάνω μας,καθήσαμε σε ένα μαγαζί.Ευγενικός ο σερβιτόρος και μετα απο λίγη κουβέντα μας πληροφόρησε οτι η επιλογή της καθημερινής ήταν η καλύτερη αφου τα σαβ/κα γίνεται χαμός απο εγχώριους και μη τουρίστες λόγω του πάρκου.
Φάγαμε,πληρώσαμε και αναχωρήσαμε για την μεσημεριανή σιέστα στο ξενοδοχείο.

Μετά απο λίγες ώρες χαλάρωσης και συνεχόμενης επιμονής ...και επιβολής απο το τρίχρονο "παπαγαλάκι" μας, ξεκινήσαμε για το θεματικό πάρκο που ακούγεται σαν το μεγαλύτερο στη χώρα

Όμορφη ατμόσφαιρα.Πολύ οργανωμένος χώρος που φαίνεται οτι επενδύθηκαν λεφτά για να στηθεί αυτό το πάρκο.Φουτουριστικά σκηνικά και εικόνες χριστουγέννων παντού.Καρουζέλ,παραμυθόσπιτα,σπίτι του Αη Βασίλη,εργοστάσιο σοκολάτας,μουσείο μανιταριών και άλλα πολλά ακόμα.
Δεν ξέραμε σε ποιο να πρωτοπάμε.Μας κέρδισε όμως το καρουζέλ.

Φανταστικός ο Μύλος των Ξωτικών και με αυτη τη γλυκιά γεύση που μας άφησε-και μεταφορικά και κυριολεκτικά-αφήσαμε την επόμενη μέρα τα Τρίκαλα και αναχωρήσαμε.
Μια μικρή στάση στην Καλαμπάκα για να τσιμπήσουμε και να δούμε την πόλη και μια γρήγορη ανάβαση στα Μετέωρα μας α΄φησε τις καλύτερες εντυπώσεις.